Er zit een verhaal in mijn hoofd. Dat wil ik graag vertellen en een groot deel heb ik af. Nu het slot nog... Vanmorgen had ik me om 9.00 geïnstalleerd achter de computer. Het stormde in mijn hoofd, maar de letters kreeg ik niet op mijn computerscherm getoverd. Even kijken op Hyves: daar had ik mij de vorige dag bij aangemeld, omdat mijn real-life vrienden van mening waren dat dit handig was om contact te houden. Tot mijn vreugde had ik al achttien digitale vrienden weten te verzamelen.
Na het Hyves koekeloeren, lukte het een paar uren later om er een serieuze alinea uit te persen. Daarna even Hyves kijken: tweeëntwintig vrienden. Nu ik toch bezig was, misschien kon ik mijn vriendenkring nog verder uitbreiden... Ik zocht in de netwerken van vorige opleidingen om mensen van lang geleden op te sporen.
Daarna sprak ik mezelf streng toe: 'Ingrid, dat verhaal moet echt af.' Ik sloot Hyves weer af en deed de was. Daarna even Hyves kijken: vierentwintig vrienden. Ik las de alinea door die ik vanmorgen had geschreven en besloot dat deze niet goed genoeg was. Herschrijven dus. Toen ik daarmee klaar was, even Hyves kijken. Achtentwintig vrienden.
Het is op dit moment 0.45 en op mijn scherm prijkt een onafgemaakt verhaal. Sinterklaas doet een laatste ronde langs de daken en volgens Hyves heb ik binnen twee dagen een virtueel netwerk opgebouwd van maar liefst eenendertig vrienden. Gek dat ik mij daar nu een beetje eenzaam onder voel...