Eind september juichte er een brief op de deurmat:
'Gefeliciteerd! Samen met 19 andere schrijvers bent u genomineerd voor een prijs in de Schiedamse Schrijfwedstrijd Piet Paaltjens 2009!'
Na een vreugdedans te hebben gemaakt door het hele huis moest ik geduldig wachten tot Het Grote Moment van de Prijsuitreiking was aangebroken. De top 3 werd afgelopen zondag in Schiedam bekend gemaakt. Daar moesten René en ik natuurlijk heen!
Het spannendste aan de onderneming was de heenreis. Die ging gepaard met de nodige hindernissen, zoals: een trein die uitviel, een trein die niet verder ging naar Hoogeveen, een door de NS ingelaste busrit richting Meppel langs een weg die weg was, seinstoringen (opmerking René: 'Sinds wanneer stoppen treinen voor auto's?') en confrontaties met vage poortjes die voorgoed gesloten zijn voor mensen zonder OV-chipkaart (ja, Hallo: dat kennen we in Groningen nog niet). Kortom: het was al een hele prestatie dat we überhaupt aankwamen en slechts twintig minuten te laat waren.
Na een optreden van Duo Kruisbrink & Van Essen (composities van literaire teksten), nam de voorzitter van de jury, Kees Schrevel, het woord. Van ieder verhaal uit de top 3 las hij het jury-rapport voor. Even maakte mijn hart een sprong en deed René een greep naar zijn fotocamera toen tijdens de bekendmaking van nummer 2 werd gesproken over een prostituee, onbeantwoorde liefde en een onbeholpen man. De liefde, de onbeholpenheid; daar ging mijn verhaal over! Nog net op tijd schoot mij te binnen dat ik helemaal niet over een prostituee had geschreven... René deed de camera weer in zijn jaszak.
Terugkijkend op de prijsuitreiking ben ik tevreden, ondanks dat mijn verhaal niet tot de top 3 behoort. De jury kreeg ongeveer 190 inzendingen binnen en het niveau was hoog. Dat mijn verhaal is doorgedrongen tot de beste twintig van 2009, vind ik op zichzelf al vleiend. Verder is mijn verhaal gepubliceerd in een bundel die vanaf nu te verkrijgen is in Schiedam. Ook daar ben ik blij mee.
Het heeft iets speciaals om een boek te mogen vasthouden met een eigen tekst erin. Als het aan mij ligt, wil ik dat in de toekomst vaker doen. Zolang ik daarvoor maar niet met het openbaar vervoer naar Afgelegië hoef.
Omslag van de uitgegeven bundel: De twintig beste 2009