Jarenlang hebben wij hier op gewacht. Op de pas. Ein-de-lijk hebben wij toegang tot de ondergrondse vuilcontainer! Nooit meer 's ochtends vroeg achter een vertrekkende vuilniswagen hoeven aanrennen. Nooit meer een week in de stank hoeven zitten, omdat we de ophaaldag vergeten zijn. Een hoeraatje voor deze moderne tijd!
Tijd voor een opruimactie. René en ik verdelen alle zooi over twee vuilniszakken en proppen tussendoor ook nog twee kledingzakken vol. De vuilcontainer ligt op de route naar het kledinginzamelpunt, dus dat komt mooi uit. Samen met de pas gaan we op pad. Allebei dragen we een kleding- en een vuilniszak.
Voorzichtig leggen we de pas op de container.
'En nu dan?' vraag ik verwachtingsvol.
'Nu moeten we op een knop drukken,' legt René uit: 'Kijk, onze zakken worden geteld. Hij staat op 0.'
De teller verspringt van 0 naar 1. De container blijft gesloten.
We drukken opnieuw op de knop. De teller gaat van 1 naar 2.
Een oudere man slaat ons gade vanuit zijn scootmobiel. Hij heeft een vuilniszak bij zich. 'Het werkt niet, he?' merkt hij op.
Nee, het werkt niet.
Met twee knalrode kledingzakken in mijn armen sta ik bij de vuilcontainer te wachten. Want René moet eerst onze hypermoderne huisvuilpas én de volle vuilniszakken weer naar huis brengen voordat we weer verder kunnen. De oudere man kijkt mij meewarig aan.
Als we na veel gedoe onze kledingzakken hebben weggebracht, bellen we de gemeente.
'Hij moet het gewoon doen, hoor,' zegt de vrouw van de gemeente.
'De container is vandaag geplaatst. Kan het zijn dat er nog een beveiliging op zit?' vraagt René.
'O, maar dan is-ie gewoon vol!'
'Dat ding staat er nog niet eens een dag!' merken wij op.
'Maar als-ie niet open gaat, dan is-ie gewoon vol,' houdt de vrouw van de gemeente vol.
Ik heb er mijn buik vol van…
De volgende dag is de vuilcontainer op brute wijze opengebroken en nee, ik heb dat niet gedaan. Overal staat vuil. Behalve in de container. Die overigens nog lang niet vol blijkt te zitten. Ik begin nu toch een beetje aan de twijfelen aan de effectiviteit van deze uitvinding.
De container is gerepareerd; al een maand komen hier geen vuilniswagens meer langs. Toch wordt nog steeds iedere dinsdagochtend het huisvuil op straat gezet. Alsof mensen het bestaan van de ondergrondse container niet beseffen. Of op zijn minst glashard ontkennen. Lekker dan. Onze teller staat inmiddels op 6 en buiten is het vies. Lang leve de vooruitgang.
Achter deze vuilniszakken zie je de container staan waar alles in hoort te zitten…