Ongeveer vier maanden geleden op een zonnige woensdagavond belde mijn huisarts om te vertellen dat mijn schildklier te traag werkte; een probleem waar volgens haar meer mensen last van hebben, maar gelukkig goed behandelbaar is met de juiste hoeveelheid medicatie. Schildklier? Waar zit het? Wat doet het?, dacht ik de hele tijd.
Inmiddels ben ik veel beter op de hoogte. Het komt erop neer dat de schildklier veel belangrijke processen reguleert (zoals spijsvertering, hormoonhuishouding). Het functioneert als een thermostaat voor je lichaam. Wanneer zo'n thermostaat niet helemaal goed staat afgesteld, dan kom je er pas achter hoe belangrijk zo'n klein orgaan eigenlijk is. Maar hé, ik ben niet de enige. Oprah Winfrey heeft hetzelfde en dat schept toch een band. Verder gaat het op dit moment veel beter met mijn schildklier en heb ik weinig reden tot klagen.
Wat ik echter frappant vind, is dat er maar liefst 800.000 tot 1.000.000 mensen in Nederland een schildklieraandoening hebben en dat veel mensen dit niet eens weten van zichzelf. Een grote groep dus; een groep die niet opvalt en voor een deel niet eens gediagnosticeerd wordt, omdat er zo weinig bekendheid over is.
Een miljoen schildklierpatiënten... Ik heb mij laten vertellen dat er ook een miljoen schrijvers in Nederland zijn. Als iedere schrijver zijn boek zou uitbrengen, dan zou dit land overspoeld worden met boeken. Maar waarom ken ik dan zo weinig schrijvers? Of zo weinig schildklierpatiënten? Of zouden alle schildklierpatiënten ook schrijvers zijn?
Eén ding is zeker. Wat ik ook doe en meemaak, ik zal nooit de enige zijn...