In de tijd waarin Ingrid nog Inkie werd genoemd, lag ik 's middags languit op mijn bed na te denken over De Dingen Des Levens. Mijn bed was de enige plek waar nog orde heerste. Voor de rest was mijn kamer een grote chaos van boeken, paperclips en frutseltjes. Maar goed, dat was tijdelijk, had ik bedacht. Later zou ik een geordend leven hebben met een groot huis, een fikse bankrekening, hanteerbare kindertjes en een baan waarbij iedereen tegen mij opziet.
Nu, twintig jaar later, lig ik languit op de bank de woonkamer te observeren... Opruimen blijkt nog steeds niet mijn beste kant. Blijkbaar hoort chaos bij mij, al is niet iedereen daar blij mee. Vervelender vind ik dat de afgelopen maanden dusdanig rommelig waren dat ik te weinig aandacht heb besteed aan mijn dromen en ambities. Mijn schrijfactiviteiten hebben mede daardoor op een laag pitje gestaan.
De komende tijd wil ik meer tijd besteden aan mijn creativiteit: lekker blijven schrijven, gekke dingen verzinnen en mooie foto's maken. En dan komt het met mijn ambities ook wel goed.