En toen brak de dag aan dat ik alweer vijfendertig kaarsjes mocht uitblazen op de verjaardagstaart. Hoe zat het ook al weer? O ja, ik zou getransformeerd zijn in een succesvolle dertiger die alles op orde heeft. Er was ook iets met een groot huis en met een flitsende carrière. Of dat allemaal gelukt is? Hm…
De laatste jaren word ik vaker met 'u' aangesproken, dat dan weer wel. Dat mensen 'mevrouw' tegen me zeggen, zorgt er trouwens niet voor dat ik mij een mevrouw voel. Als ik denk dat er niemand kijk, huppel ik door het leven. Tot hilariteit van mijn collega's trouwens.
Ik ben niet getrouwd. En kinderen? Tja, eigenlijk vond ik de opvoeding van onze cavia's al lastig genoeg. Ze zeggen ook dat je meer zekerheid in het leven hebt als je dertig bent geweest. Jaja, de zekerheid van de zwaartekracht, dacht ik altijd, maar gek genoeg heeft de tijd mij juist lichter gemaakt. De weegschaal geeft ongeveer acht kilo minder aan dan op mijn dertigste verjaardag. Misschien een kwestie van ander verjaardagsgebak?
Eigenlijk vind ik dat er maar één zekerheid in het leven is: er is geen zekerheid. Ik heb geen idee welke nieuwe dingen op mijn pad gaan komen. Tot die tijd leef ik zonder kinderen, zonder lease-auto en zonder koopwoning. Maar met lieve mensen om me heen, met een stuk meer lef dan toen ik twintig was en met het besef dat de tijd rijp is om alles op mijn eigen manier te doen. Gewoon lekker leven dus. Tot ik niet meer in staat ben om te huppelen.
