Home »Ditjes en Datjes »Leven als Escher?

Leven als Escher?

Bijgewerkt op: 23-10-2007

Het is op dit moment moeilijk om voor te stellen dat ik ruim een week geleden zonder jas flaneerde op de boulevard van Scheveningen. Toch was het zo. Duizenden dagjesmensen deden precies hetzelfde.

De zomer is nu echt voorbij; wat overblijft zijn de herinneringen aan... Waaraan eigenlijk? Het weekendje rondstruinen in Den Haag, Scheveningen en Voorburg heeft me goed gedaan. Ik sta weer met beide benen op de grond en voel me opgeladen voor de komende optredens, schrijfklussen en tandartsbehandelingen.

In Den Haag heb ik o.a. Het Paleis bezocht, waar werk van Escher te bewonderen is. Zijn werk intrigeert me. Ik vind het bijzonder hoe hij gebruik weet te maken van de vlakverdeling op papier waardoor alles heel ruimtelijk wordt. Ook de manier waarop hij allerlei wezens laat transformeren (bijvoorbeeld vogels die gaandeweg in vissen veranderen) en hoe hij dingen tekent die feitelijk niet kunnen bestaan (een man die een trap oploopt terwijl hij in feite naar beneden gaat); geweldig!

Duidelijk is dat Escher geen gemakkelijk leven heeft gehad. Zijn schooltijd was een nachtmerrie op de tekenlessen na, hij was vaak ziek, moest naar Zwitserland verhuizen terwijl hij daar niet kon aarden en was bang dat hij arm zou blijven. Familieleden deden alle moeite om zijn werk geëxposeerd te krijgen. Het heeft erg lang geduurd, maar op latere leeftijd kreeg Escher dan toch waardering voor zijn werk.

Er valt nog zoveel te vertellen over het werk en leven van Escher. Het belangrijkste voor mij is dat hij een goed voorbeeld kan zijn. Niet zozeer op het gebied van tekenen en vlakverdeling (ik stond helaas niet op te letten toen ze het tekentalent aan het uitdelen waren), maar het gaat mij om zijn leven. Het blijft bijzonder dat iemand ondanks alle tegenslagen, kan worden die hij wil zijn. Dat wil ik ook bereiken en ik werk daar hard aan.

Nu maar hopen dat het niet zolang duurt voordat die erkenning er daadwerkelijk komt. Als het kan, graag voor mijn veertigste. Liefst eerder natuurlijk. Conclusie: ik ben te ongeduldig om te zijn als Escher...

ditje45escher.jpg

Het Paleis, Den Haag