Beste Geert,
Wist u dat ik stiekem ook een G. heb als voorletter? Desondanks kozen mijn lieve papa en mama voor de naam Ingrid als roepnaam. Alsof ze bijna vierendertig jaar geleden al wisten dat ik er nu profijt van heb. Ik hoor er eindelijk bij. Het is geweldig dat u voor mij opkomt. Mijn vriend heet alleen geen Henk, dat mag zeker niet?
Volgens u was Henk een paar maanden geleden nog met Anja. Blijkbaar schuwt u open relaties niet. Daar kan ik mee leven. Het gaat er tenslotte om dat alle Ingrids symbool mogen staan voor 'de mensen die het niet cadeau krijgen'. Wij zijn 'de ruggengraat van de samenleving'.
Toch ben ik in de war. Ik las laatst een berichtje van Rita –u weet wel: die vrouw die enge filmpjes maakt bij een zwembad– en zij vindt dat Ingrid en Henk gewoon bij Trots horen. Iedere normale burger schiet van zoiets in de stress; dat geldt helaas ook voor sterke Ingrids. Dit heeft ertoe geleid dat ik nog niet op zoek ben gegaan naar een beschikbare Henk.
Ik werk trouwens wel, maar ongetwijfeld zijn er genoeg Fatimahs en Ahmeds die dat ook doen. Is daar eigenlijk onderzoek naar gedaan? En wat gaat u doen als juist Fatimah en Ahmed in hun portemonnee worden gepakt? Of als zij moeten opdraaien voor de kosten van Anja, omdat Henk zo nodig vreemd moest gaan?
Eerlijk gezegd lijkt het mij niet zo fijn om mijn vriend te verlaten om samen met Henk (en kids) een Vinex-woning te betrekken. Een waardevolle naam is Ingrid. Of Fatimah. Of Ahmed. Of Henk. Of Anja. Maar het mooiste zou eigenlijk zijn als het voor u niet meer uitmaakt hoe je heet.
Groeten,
G. de Vries.